Urodził się w Kielcach 25 maja 1938 roku. Fotografuje od 1952 roku. Debiutował w 1955 r.
na Ogólnopolskiej Wystawie Fotografii w Częstochowie. Jest członkiem Związku Polskich Artystów
Fotografików od 1964 roku. Pełnił funkcję Prezesa ZPAF w latach 1988-1989.
Jest fotografem, publicystą, krytykiem i teoretykiem fotografii, działaczem społecznym,
organizatorem ruchu fotograficznego pejzażystów polskich, komisarzem ogólnopolskich
wystaw fotografii krajobrazowej, redaktorem i współautorem między innymi almanachu
"Mistrzowie Polskiego Pejzażu" (2000) oraz "Kieleckiej Szkoły Krajobrazu" (2002).
Był jednym z twórców i głównym animatorem kierunku artystycznego określanego jako
"Kielecka Szkoła Krajobrazu". Po 50 latach pracy twórczej, Paweł Pierściński zdecydował
się w 2004 roku na spalenie 262 tysięcy naświetlonych przez siebie negatywów w domowej kuchni
węglowej w reakcji na brak zainteresowania przejęciem jego archiwum. Autor nie chciał,
by po jego śmierci negatywy trafiły na śmietnik, tak jak stało się to np. z negatywami Jana Bułhaka.
Przez to krążące wśród kolekcjonerów ręcznie wykonane przez autora odbitki są dziś prawdziwymi
unikatami, wykonywanymi na dodatek w bardzo krótkich seriach. Mimo dzisiejszych możliwości
digitalizacji i utrwalania obrazu Paweł Pierściński nie zdecydował się na duplikowanie tych prac
np. w formie wydruków. Z pewnością podnosi to wartość rynkową tych prac.
